5804
Szczegóły | |
---|---|
Tytuł | 5804 |
Rozszerzenie: |
![](/images/demo/legimi.png)
![](/images/demo/legimi.png)
![Ceneo.pl](http://app.ceneostatic.pl/common/image/logo/ap-logo-transparent-small.png)
5804 PDF Ebook podgląd online:
Pobierz PDF
Zobacz podgląd 5804 pdf poniżej lub pobierz na swoje urządzenie za darmo bez rejestracji. 5804 Ebook podgląd za darmo w formacie PDF tylko na PDF-X.PL. Niektóre ebooki są ściśle chronione prawem autorskim i rozpowszechnianie ich jest zabronione, więc w takich wypadkach zamiast podglądu możesz jedynie przeczytać informacje, detale, opinie oraz sprawdzić okładkę.
5804 Ebook transkrypt - 20 pierwszych stron:
Milena W�jtowicz
Kocha? Lubi? Szanuje???
Niniejszym przedstawiamy drug� cz�� humorystycznej mini trylogii fantasy, rozpocz�tej zamieszonym w poprzednim
numerze Magazynu Esensja "(Nie)Szcz�liwym trafem".
Drzewa by�y zielone, ��ki obsypa�y si� kwiatami, a Herbert robi� si� niezadowolony. Mia� zosta� bohaterem, i to
wyszkolonym przez samego boga wojny. Tylko �e nauka odbiega�a od oczekiwa�, jakie sobie wyrobi� na podstawie
wys�uchiwanych od dzieci�stwa legend. Miecze by�y za ci�kie, �eby m�g� je podnie��, zbroje okaza�y si�
niewygodne, zw�aszcza kiedy trzeba by�o w nich walczy�. Kontakty z potworami ogranicza�y si� do karmienia
Amadeusza, przekonywania Amadeusza, �e pos�gi nie s� do jedzenia, mycia Amadeusza, kiedy si� ubrudzi� i uciekania
przed Amadeuszem, kiedy ten mia� ochot� si� bawi�. W roli z�ych duch�w, z kt�rymi Herbert m�g�by si� zmaga�,
wyst�powa� Syk, kt�ry w przerwach pomi�dzy robieniem na z�o�� mieszka�com wioski ch�tnie grywa� w karty. Gra w
karty by�a zreszt� umiej�tno�ci�, kt�r� Herbert opanowa� najlepiej. Ale i tak Tygrys zawsze wygrywa�. Czasami
pojawia�a si� Iskierka, kt�ra opr�cz Amadeusza zazwyczaj przywozi�a ze sob� jakie� k�opoty. No i by� jeszcze
Stokrotka, kt�ry bardzo ch�tnie udziela� porad niezb�dnych w �yciu wojownika, jak: zawsze patrz, czy to na czym
stoisz nie ma z�b�w, je�li nie umiesz wystarczaj�co szybko zrzuci� zbroi podczas ucieczki, to si� naucz i podstaw�
walki jest �wiadomo��, ze gdzie� s� tylne drzwi, przez kt�re mo�esz uciec.
Mimo to �ycie by�o bardzo ciekawe. Zw�aszcza w takie mi�e, ciep�e poranki, kiedy Tygrys jeszcze spa�, Amadeusza i
Iskierki nie by�o, Stokrotka sp�dza� czas w jakim� spokojnym zamku, Syk gdzie� znikn��, a Herbert m�g� w spokoju
p�j�� na ryby, nie wys�uchuj�c komentarzy, �e to nie jest zaj�cie dla wojownika, �e to typowy objaw
nieprzystosowania spo�ecznego, albo �e ryba ma za du�o o�ci i jedzenie jej jest ryzykowne. Nikt te� nie pr�bowa�
aportowa� jego w�dki. M�g� spokojnie usi��� nad rzek�, nad kt�r� mieszka�cy wioski bali si� chodzi� m�wi�c, �e tam
straszy, wyci�gn�� w�dk� i rozkoszowa� si� spokojem. Chwilowym, jak si� zaraz okaza�o. Z pobliskich zaro�li
dochodzi�o co� jakby skrzekliwe buczenie. Herbert od�o�y� w�dk� i podszed� do krzak�w. Nie ba� si�. By� na to zbyt
ciekawski, a poza tym zd��y� si� ju� przyzwyczai� do najdziwniejszych stworze� i zdarze�. Na przyk�ad do smok�w
aportuj�cych czarodziejskie kielichy.
Ostro�nie rozchyli� ga��zki krzak�w. Za nimi znajdowa�a si� ma�a polanka z du�ym, spr�chnia�ym pniem. Wok�
poniewiera�o si� mn�stwo p�atk�w kwiat�w. Na pniu siedzia� Syk i obrywa� p�atki z kolejnego kwiatka, wydaj�c z
siebie co� na kszta�t rozpaczliwego szlochu.
Herbert przygl�da� mu si� chwil� z zainteresowaniem. Zazwyczaj Syk wyst�powa� w charakterze lataj�cego
chichocz�cego stracha na wr�ble albo zapami�ta�ego gracza w karty. To, co teraz sob� przedstawia�, by�o, �agodnie
m�wi�c, dziwne. Niespotykane. I zdecydowanie niepokoj�ce. Ch�opiec cichutko wycofa� si� i pobieg� do groty.
Tygrys co prawda ju� si� obudzi�, ale nie by� jeszcze na tyle przytomny, �eby zrozumie� o co chodzi.
- Syk? - powt�rzy� przecieraj�c oczy. - Nie przejmuj si�. On zawsze broi.
- Ale nie p�acze! - cierpliwie t�umaczy� Herbert.
- Kto� p�acze? Pewnie Syk troch� przesadzi�.
- Nie przesadzi�, tylko siedzi i p�acze.
Tygrys dalej nie rozumia� o co chodzi. Herbert zastanowi� si� chwil� i zdecydowa� si� zastosowa� jeden z
wypr�bowanych sposob�w Iskierki. Nala� do dzbana zimnej wody i wyla� go Tygrysowi na g�ow�. Spokojnie odczeka�,
a� wojownik wyrzuci z siebie d�ug� serie przekle�stw. Kiedy wreszcie przerwa� dla zaczerpni�cia oddechu, Herbert
wyrzuci� z siebie jednym tchem:
- Syk siedzi na polanie, szlocha i obrywa p�atki z kwiat�w. Czy to znaczy, �e co� jest nie tak?
Tygrys popatrzy� na niego w skupieniu, strz�sn�� resztk� wody z twarzy i w�os�w i pstrykn�� palcami. Obaj znale�li si�
w zaro�lach, z kt�rych Herbert wcze�niej obserwowa� Syka. Bo�ek dalej tam siedzia�, ale ilo�� oberwanych p�atk�w
wok� niego znacz�co wzros�a. Tygrys nakaza� Herbertowi cisz� i przez chwile uwa�nie przygl�da� si� Sykowi. W
ko�cu pokr�ci� g�ow�.
- Powa�na sprawa - mrukn��.
- Co� jest nie tak? - zapyta� cicho Herbert.
- Nie jestem pewien - skrzywi� si� Tygrys. - Iskierka b�dzie wiedzia�a.
- Jej tu nie ma.
- Zaraz b�dzie - wojownik znikn��.
Herbert wzruszy� ramionami i zaj�� si� obserwowaniem Syka obrywaj�cego p�atki kolejnego kwiatu. Nie by�o to zbyt
pasjonuj�ce i szybko zacz�� si� nudzi�, ale ko�o niego pojawili si� Iskierka i Tygrys. Wojownik bez s�owa wskaza� na
polank�. Wied�ma pochyli�a si� i przez kilka sekund patrzy�a na bo�ka. Potem wyprostowa�a si�, odwr�ci�a i wysz�a z
zaro�li na wi�ksz� polan�.
- No i...? - spyta� Tygrys.
- Op�ta�y go z�owrogie si�y - zgadywa� podekscytowany Herbert.
Iskierka spojrza�a na niego z niesmakiem.
- Kto ci napcha� takich bzdur do g�owy? Zreszt� niewa�ne. Wy naprawd� nie macie poj�cia co si� sta�o?
Obaj zgodnie pokr�cili g�owami. Wied�ma westchn�a ci�ko.
- Typowi m�czy�ni. Przecie� to wida� jak na d�oni. On si� zakocha�.
Tygrys zas�pi� si�.
- B�d� k�opoty.
- Brawo. I co zamierzasz z tym zrobi�? - spyta�a Iskierka.
- Z k�opotami?
- Nie, z Sykiem. Przecie� wida�, �e jest nieszcz�liwy.
- Czy zakochani to co� bardzo z�ego? - chcia� wiedzie� Herbert.
Iskierka spojrza�a na niego, jakby dopiero zauwa�y�a jego obecno��.
- Jeste� za ma�y na takie sprawy. Id� si� bawi� albo... Po prostu si� czym� zajmij.
- Ale czy to �le, �e kto� si� zakocha�?
- Istna tragedia - mrukn�� Tygrys. - Id� si� bawi�.
- A Syk?
- To sprawa dla doros�ych - wsadzi� Herbertowi w�dk� do r�ki i stanowczo popchn�� go w kierunku rzeki. Z ty�u
rozleg� si� pisk Syka i radosne posapywanie Amadeusza.
Wied�ma odwr�ci�a si� w stron� zaro�li.
- Amadeusz! - krzykn�a. - Ile razy mam powtarza�, �e bo�k�w si� NIE aportuje!
Herbert wcale nie mia� zamiaru i�� nad rzek�. To, co naprawd� interesuj�ce, odbywa�o si� w grocie. Zakrad� si� tam,
uwa�aj�c, �eby nie potr�ci� �adnego z pos�g�w.
W najwi�kszej sali, za sto�em, siedzia� troch� poturbowany i widocznie nieszcz�liwy Syk. Z jego obu stron usiedli
Iskierka i Tygrys. Oboje mieli na twarzach wyraz ca�kowitego zrozumienia i ch�ci wys�uchania wszystkich mo�liwych
zwierze�. Na stole sta�y trzy kielichy, do kt�rych Tygrys nalewa� w�a�nie wina z ogromnego dzbana. W k�cie skarcony
Amadeusz pracowicie obgryza� podstaw� jednej z kolumn.
- Przepraszam za Amadeusza - zacz�a Iskierka, u�miechaj�c si� ze szczer� sympati�. - Wiesz, jakie s� dzieci. Takie
radosne i nieprzewidywalne.
Syk patrzy� na ni� niepewnie i z pewn� podejrzliwo�ci�. I ona i Tygrys zachowywali si�, �agodnie m�wi�c, dziwnie.
- Mo�e toa�cik - zaproponowa� Tygrys.
- Za rado�� �ycia - doda�a Iskierka.
Syk podni�s� kielich, u�miechaj�c si� niewyra�nie i z obaw�.
- Rado�� �ycia - ci�gn�� w rozmarzeniu Tygrys. - Wojny, bitwy, wino, kobiety...
Syk patrzy� na niego z rosn�cym przera�eniem. �wiat nigdy nie by� normalny, ale nie a� tak nienormalny! Przeni�s�
wzrok na Iskierk�, kt�ra zdecydowa�a si� zrezygnowa� z dyplomacji.
- Po prostu powiedz, co ci le�y na �o��dku - zaproponowa�a. - Przynajmniej Tygrys przestanie robi� z siebie idiot�.
Bo�ek pokiwa� g�ow�, po czym wykrzywi� si� i wybuchn�� p�aczem na ramieniu Tygrysa. Zaskoczenie boga wojny
wprost z niego promieniowa�o. Z ca�� pewno�ci� nikt wcze�niej nie wyp�akiwa� mu si� na ramieniu. Z ca�� pewno�ci�
nigdy wcze�niej nie musia� pociesza� nikogo p�acz�cego. Niepewnie poklepa� Syka po plecach.
- No, uspok�j si�. Wojownicy nie p�acz�.
- Wojownicy nie robi� ca�ej masy po�ytecznych rzeczy - Iskierka wcisn�a Sykowi chusteczk� do r�ki. - Przesta� si�
maza�.
Bo�ek pos�usznie wytar� oczy i nos, robi�c przy tym sporo ha�asu. Iskierka poklepa�a go po ramieniu.
- No, ju� dobrze. Mo�e teraz powiesz nam o co chodzi.
- Przypuszczam, �e o kobiet� - stwierdzi� ironicznie Tygrys, si�gaj�c po kielich.
Syk pokiwa� g�ow�.
- M�atka? - Tygrys podni�s� kielich do ust.
Syk pokr�ci� g�ow�.
- Wi�c w czym problem?
Syk zrobi� bardzo smutn� min� i co� wymamrota�. Iskierka i Tygrys pochylili si� do niego.
- Co?
Syk powt�rzy� troch� g�o�niej, ale i tak nie by�o nic s�ycha�. Iskierka i Tygrys pochylili si� jeszcze bli�ej.
- Co?
- Ja si� wstydz�!!! - wrzasn�� Syk na ca�y g�os.
Iskierka i Tygrys odskoczyli gwa�townie, trzymaj�c si� za uszy. Dzban z winem przewr�ci� si� i czerwona ciecz
zacz�a skapywa� ze sto�u. Tygrys siedzia� na pod�odze, pocieraj�c bol�ce ucho. Iskierka, ci�gle w lekkim szoku,
pr�bowa�a podnie�� si� z posadzki.
- Czego... Czego si� wstydzisz? - da�a sobie spok�j z pr�bami podniesienia si� i usiad�a wygodniej.
- Siebie! - Syk poderwa� si� na nogi. - Zobaczcie jak ja wygl�dam! Jaki ja jestem! Kim ja jestem! - chodzi� w t� i z
powrotem po pokoju, prawie rozdeptuj�c przy tym Tygrysa i Iskierk�.
- Pr�ba stratowania nas nie wp�ynie pozytywnie na tw�j wizerunek - Tygrys wsta�, z�apa� Syka za kark i si�� posadzi�
przy stole. Potem pom�g� Iskierce podnie�� si�. Wied�ma usiad�a obok bo�ka, kt�ry w�a�nie opr�nia� jednym haustem
kielich.
- To co konkretnie chcia�by� zmieni�? - zapyta�a, otrzepuj�c sukienk�.
- Wszystko! Ona jest pi�kna! A ja nie!!!
- No, tego nie da si� ukry� - stwierdzi� Tygrys.
- Ona jest bardzo m�dra!
- A ty zdecydowanie mniej - doko�czy� Tygrys. Iskierka rzuci�a w niego kielichem, ale chybi�a. Za to uda�o jej si�
obla� Syka winem. Bo�ek nawet nie zwr�ci� na to uwagi.
- Ona jest taka dobra... - roztkliwi� si�.
- A ty z ca�� pewno�ci� nie - Tygrys uchyli� si� przed kolejnym kielichem. - I co my z tym zrobimy?
- My? - Syk podni�s� g�ow�.
- Chyba nie s�dzi�e�, �e zostawimy przyjaciela w potrzebie - Iskierka opu�ci�a kielich, kt�rym mia�a zamiar rzuci� w
Tygrysa. - Zobaczymy, co da si� zrobi�.
- Tylko od czego tu zacz��.. - zastanowi� si� Tygrys.
Wied�ma nie mia�a najmniejszych w�tpliwo�ci.
- Wygl�d. Chod�, zaraz co� na to poradzimy - wysz�a z sali, ci�gn�c za sob� Syka. Za nimi pod��y� zamy�lony Tygrys.
Amadeusz zrezygnowa� z obgryzania mocno ju� nadwer�onej kolumny i pop�dzi� w �lad za przybranymi rodzicami.
W drzwiach zatrzyma�o go stanowcze polecenie Iskierki :
- Nie, ty nie - dostrzeg�a ukrytego za pos�giem ch�opca. - Herbert si� z tob� pobawi.
Smok zamerda� ogonem, t�uk�c przy okazji par� wazon�w. Herbertowi nie pozosta�o nic innego jak rzuci� si� do
ucieczki przed objawami sympatii Amadeusza. Troch� czasu zaj�o mu przekonanie smoka, �e naprawd� nie ma nic
z�ego w przekopywaniu si� przez �cian�. Kiedy ju� mu si� to uda�o, m�g� zaj�c si� szukaniem Iskierki, Tygrysa i Syka,
kt�rzy zachowywali si� coraz dziwniej. Znalaz� ich w jednej z lepiej o�wietlonych komnat.
Syk sta� po�rodku, na stole. Ubrany by� w jakie� dziwne kolorowe �aszki i wygl�da� jak wychudzony kogut. Znad
ozdobnego ko�nierzyka wystawa�a jego cienka szyja i niekszta�tna g�owa. Chude n�ki gin�y w ogromnych butach z
klamrami. Mia� bardzo, ale to bardzo nieszcz�liw� min�.
Iskierka zupe�nie nie zwraca�a uwagi na jego brak entuzjazmu. Wpi�a w ko�nierzyk ogromn� brosz�, wywo�uj�c przy
okazji pisk b�lu uk�utej ofiary. Odsun�a si�, oceniaj�c swoje dzie�o.
Tygrys, siedz�cy dot�d z boku, wsta� i zbli�y� si� do sto�u. Obszed� na oko�o Syka, g�adz�c si� w zamy�leniu po
brodzie.
- Bardzo �adna kura - oceni�.
- To jest elegancja - stwierdzi�a bez przekonania Iskierka.
- To si� nazywa chudy bo�ek przebrany za przyn�t� na ryby.
- Jak umiesz lepiej, to na co czekasz? - zapyta�a wied�ma.
- A� zrobisz mi miejsce. Zabieraj st�d te szmatki. Czas zrobi� z niego m�czyzn�. Przynajmniej z zewn�trz.
Iskierka wzruszy�a ramionami i usiad�a pod �cian�. Opar�a g�ow� na d�oni i z lekkim znudzeniem obserwowa�a
d�ugotrwa�y ceremonia� zapinania kolejnych kolczug, element�w zbroi i he�mu. Kiedy Tygrys sko�czy� i ocenia� swoje
dzie�o, skomentowa�a:
- Teraz wygl�da jak �elazna kura.
Tygrys odrobin� si� skrzywi�.
- Niestety masz racj�.
Syk poci�gn�� nosem.
- Ale w ko�cu i tak najbardziej liczy si� wn�trze - podsumowa�a Iskierka.
- Wn�trzno�ci? - zdziwi� si� Tygrys.
- Charakter - poprawi�a z naciskiem wied�ma.
- Tak - pokiwa� g�ow� Tygrys. - Najwa�niejsze, to mie� w sobie ducha wojownika.
- My�la�am raczej o poecie.
- Poecie? Takim kurduplu w po�czochach z lutni�?
- Mniej wi�cej.
- To ma by� kto� godny zainteresowania? - zaprotestowa� Tygrys.
- A czy to jest kto� godny zainteresowania? - Iskierka wskaza�a na coraz bardziej nieszcz�liwego Syka, kt�ry
pr�bowa� pozby� si� zdecydowanie za du�ej zbroi. Jedynym skutkiem, jaki przynios�y jego wysi�ki by� efektowny
upadek ze sto�u na posadzk�, z towarzyszeniem brz�ku zbroi. Ha�as zwabi� Amadeusza, kt�ry z rado�ci� powita� now�
zabawk�.
- Amadeusz, oddaj! - Tygrys przemoc� wyci�gn�� bo�ka z paszczy smoka. - To nie jest czas na zabaw�.
- Id�, poszukaj Herberta - zasugerowa� Iskierka. - Pewnie ma dla ciebie ciasteczko.
Amadeusz podni�s� g�ow�, pow�szy�, zamerda� ogonem przewracaj�c przy okazji Syka i wyruszy�a na poszukiwanie
Herberta.
Ch�opiec przezornie wspi�� si� na kolumn�. Mi�o�� Amadeusza do ciasteczek by�a na oko dziesi�� razy wi�ksza od
samego smoka.
Tygrys podni�s� poturbowanego bo�ka z pod�ogi.
- Mo�e ta poezja to nie taki z�y pomys�.
- To bardzo dobry pomys�. Jak zreszt� wi�kszo�� moich pomys��w.
- Akurat - mrukn�� pod nosem Tygrys, ale nie na tyle g�o�no, �eby Iskierka us�ysza�a. Us�ysza� za to Syk, kt�ry mia� ju�
kilka razy bardziej nieszcz�liw� min� ni� na pocz�tku.
- Gdzie� tu powinna by� mandolina - Iskierka przetrz�sa�a kufry.
- Nie lepsza by�aby lutnia?
- Lutni nie ma. A mandolina jest - podnios�a do g�ry instrument.
- Troch� zepsuta - stwierdzi� krytycznie Tygrys.
- To j� napraw. W ko�cu jeste� wszechmocny.
Machn�� r�k� nad mandolin�.
- I co teraz?
- Nauczymy ci� �piewa� - Iskierka zwr�ci�a si� do Syka. - Wieczorem masz wyst�p pod oknem ukochanej. Musisz
tylko szarpa� struny i �piewa�. To nie takie trudne.
Herbert zeskoczy� z kolumny ju� po kilku pierwszych taktach piosenki. Doszed� do wniosku, �e o wiele przyjemniej
b�dzie t�umaczy� Amadeuszowi, ze nie ma ciasteczek. Tygrys zaraz po nim wybieg� z komnaty trzaskaj�c drzwiami.
Kilka chwil p�niej Iskierka wyrwa�a Sykowi mandolin� i rzuci� j� w ognisko.
- Chyba jednak nie jeste� stworzony do poezji.
Bo�ek spojrza� na ni� �a�o�nie i wybuchn�� rozdzieraj�cym p�aczem. Wied�ma pr�bowa�a go uspokoi�.
- No nie p�acz. Co� wymy�limy. Nie jest a� tak �le.
- Jest tragicznie - Tygrys wszed� do komnaty i dorzuci� drew do kominka, dla pewno�ci, ze mandolina na pewno si�
spali. - Ale nie martw si�. Bywa�o gorzej.
Pr�by pocieszenia jako� nie przemawia�y do Syka. Dalej szlocha� w r�kaw Iskierki. Wied�ma spojrza�a na wojownika.
W tym momencie drzwi otworzy�y si� z hukiem i do pomieszczenia wpad� domagaj�cy si� ciasteczka Amadeusz.
Przewr�ci� par� krzese�, zjad� cz�� mandoliny, kt�ra jeszcze si� nie spali�a i zacz�� podkopywa� filar.
Tygrys spojrza� na Iskierk�, Iskierka na Tygrysa.
- Nie my�lisz o tym co ja - s�abo powiedzia�a wied�ma.
- Za cos takiego mo�na dosta� p� kr�lestwa i g�upia ksi�niczk�, nie m�wi�c ju� o dziewczynie ze wsi.
- Nie wprowadzisz Amadeusza samego mi�dzy obcych!
- Dlaczego?
- Jeszcze mu kto� zrobi krzywd�!
- Jemu? To raczej on kogo� zaaportuje. Tylko na kwadrans. Przestraszy par� os�b, potem go zabierzemy, a Syk
zostanie bohaterem.
- Nie! To jest bardzo, ale to bardzo g�upi pomys�!
Syk przesta� p�aka� i popatrzy� na ni� b�agalnie. Iskierka spojrza�a na Tygrysa, szukaj�c jakiego� wsparcia, ale on te�
patrzy� prosz�co.
- Niech b�dzie - skapitulowa�a. - Ale na kwadrans, nie d�u�ej. I to ma si� uda�.
- Z ca�� pewno�ci� si� uda - Tygrys podrapa� Amadeusza po g�owie. Uradowany smok po�o�y� mu �eb na ramieniu,
prawie przy tym przewracaj�c wojownika. Tygrys zachwia� si� odrobin�, ale zaraz odzyska� r�wnowag�. Pog�aska�
smoka po wyci�gni�tej szyi.
- Widzisz jaki jest ch�tny do zabawy? Moje kochane male�stwo - Amadeusz poliza� go po twarzy. Tygrys na o�lep
si�gn�� po co�, czym m�g�by si� wytrze�. Przewr�ci� przy tym zbroj�, kt�r� Amadeusz od razu zacz�� z ch�ci�
aportowa�.
- Tak z czystej, niewinnej ciekawo�ci - Iskierka poda�a mu r�cznik. - Jak ty masz zamiar to zrobi�?
- Patrz i ucz si� od mistrza - Tygrys wyci�gn�� z jednego z kufr�w pot�ny, troch� zardzewia�y miecz. Wsadzi� go
Sykowi w d�onie. Bo�ek chwia� si� chwil� w obie strony, po czym run��, przygnieciony ci�arem. Miecza dopad�
Amadeusz i zacz�� zakopywa� go pod filarem.
Tygrys wyci�gn�� drugi miecz. Nie zd��y� nic z nim zrobi�, bo Amadeusz podbieg�, wyrwa� mu go z r�ki i wrzuci� do
swojego do�ka. Potem przyczai� si�, czekaj�c na kolejn� rzecz, kt�r� m�g�by zachomikowa�.
Tygrys spojrza� na niego podejrzliwie.
- Bez miecza - zdecydowa�.
- Mo�e si� myl� - zacz�a s�odkim g�osem Iskierka. - Ale wi�kszo�� bohater�w pokonywa�a te nieszcz�sne zwierz�tka
przy pomocy jakiej� niebezpiecznej broni, miecza najcz�ciej.
Zap�akany Syk pokiwa� g�ow�.
- Zrobimy to tak: dziewczyna idzie, smok wypada z krzak�w. Syk �apie jaki� kij i biegnie jej broni�, a my zabieramy
stamt�d Amadeusza, tak �eby nas nie widzia�a. Teraz trzeba j� tylko znale�� - pstrykn�� palcami i ca�a czw�rka, ��cznie
ze smokiem, znikn�a. Herbert wyszed� ze swojej kryj�wki i pobieg� do lasu. Nie by� pewien, jak oni to w�a�ciwie chc�
zrobi�, ale i tak z ka�d� chwil� utwierdza� si� w przekonaniu, ze wszyscy zwariowali. Poza nim, jak na razie.
Doj�cie na polan� zaj�o mu troch� czasu. Ale nikogo tam nie by�o. Ch�opiec zacz�� przeszukiwa� las. Natkn�� si� na
jasnow�os� dziewczyn�, kt�ra powiedzia�a, �e niestety nie widzia�a ani stracha na wr�ble, ani pi�knej wied�my, ani
wojownika, nie m�wi�c ju� o jakimkolwiek gadzie wi�kszym od jaszczurki. Herbert ju� mia� si� podda� i p�j�� na
ryby, kiedy us�ysza� krzyki. Wyjrza� na polan� w odpowiednim momencie, �eby zobaczy� ca�e przedstawienie.
Przodem bieg� Syk, skacz�c wielkimi susami, z wyrazem kompletnego przera�enia na twarzy. Za nim goni� Amadeusz,
ko�ysz�c si� na swoich dw�ch nogach. Przednimi �apkami pr�bowa� z�apa� Syka, ma�e skrzyde�ka macha�y
energicznie, ale smok nie odrywa� si� od ziemi. Wyci�ga� szyj� jak m�g� najdalej, �eby z�apa� bo�ka swym podobnym
do dzioba pyskiem.
Za nim, potykaj�c si� i sypi�c przekle�stwami bieg� Tygrys, usi�uj�cy z�apa� Amadeusza za ogon.
Na ko�cu spokojnie sz�a Iskierka, spogl�daj�c na te scen� z czym� w rodzaju niech�tnej satysfakcji. Herbert by�
pewien, �e m�wi do siebie: "a nie m�wi�am".
Zauwa�y�a go i zawo�a�a. Ch�opiec wyszed� z krzak�w.
- Po co wy to w�a�ciwie robicie?
- To si� nazywa pomoc przyjacielowi w potrzebie.
- Przecie� Syk si� ca�y czas przewraca, l�duje w pysku Amadeusza albo co� takiego. I chyba wcale mu to nie poprawia
humoru.
- C�. Licz� si� dobre ch�ci.
- Co wy w�a�ciwie chcecie zrobi�?
- Sprawi�, �eby kto�... pewna osoba... go pokocha�a.
- A nie mo�ecie jej po prostu zaczarowa�? Przecie� si� na tym znacie.
Iskierka zatrzyma�a si� gwa�townie.
- Herbercie, jeste� bardzo inteligentnym ch�opcem. Jak znajdziesz Amadeusza, to si� z nim pobaw.
Przy�pieszy�a kroku i po chwili by�a ju� w grocie. Tygrysa i jeszcze bardziej poturbowanego Syka znalaz�a w jednej z
komnat.
- O, jeste� - oboj�tnie stwierdzi� Tygrys. - Chyba nam troch� nie wysz�o.
- Niewa�ne. Przecie� mo�emy przyrz�dzi� nap�j mi�osny!
Wojownik podni�s� g�ow�.
- Nap�j mi�osny? Robi�a� to kiedy�?
- Nie. A ty?
- Oczywi�cie, ze nie. I my�lisz, �e to zadzia�a?
- Jestem przecie� wied�m�. Wied�my robi� takie rzeczy. W kt�rej� z ksi�g powinien by� przepis.
Kiedy Herbert wszed� do groty, wszystko by�o pokryte warstw� solidnego, starego kurzu. Przy stole siedzia� Syk,
topi�c smutki w winie. Amadeusz chcia� go poliza�, ale kurz zakr�ci� mu w nosie i smok zaj�� si� kichaniem. Iskierka i
Tygrys siedzieli w samym �rodku tego pobojowiska, pochyleni nad jak�� wiekowa ksi�g�. Mieli paj�czyny we w�osach
i wygl�dali na bardzo zakurzonych.
- Jest! - krzykn�a rado�nie Iskierka.
- Strasznie stary - oceni� krytycznie Tygrys.
- Wa�ne, �eby dzia�a� - wied�ma otrzepa�a z kurzu kocio�ek i zawiesi�a go nad paleniskiem. - Czytaj, czego
potrzebujemy.
Tygrys zaj�� si� odcyfrowywaniem staro�ytnych bazgro��w.
- Maliny...
- S� - wrzuci�a gar�� owoc�w do kot�a.
- ...kwiat paproci...
- Mam - kwiatek pow�drowa� w �lad za malinami.
-... rogi nietoperza...
- S�ucham?
- Rogi nietoperza.
- Nie mam - stropi�a si� Iskierka. - Damy zamiast tego marchewk�.
Tygrys wzruszy� ramionami.
- Ty to jeste� wied�m� - pochyli� si� nad tekstem. - Pi�� palc�w wisielca...
- Bleee... - skrzywi�a si� Iskierka.
- Nie masz? - niewinnie spyta� Tygrys.
- Pewnie, �e nie. Pomijamy.
- Jak chcesz. Porannej rosy kropel sze��..
- Mam.
- ...i siedem krwi smoka...
- No wiesz co! - oburzy�a si� Iskierka. - G�upi mordercy! Nie b�d� kroi� w�asnego dziecka!
- Czyli pomijamy - Tygrys pochyli� si� nad przepisem. - Zamiesza� przy blasku pe�nego ksi�yca, zakl�cia odm�wi� i
niech�tnej uczuciom osobie poda�.
- Pe�nia by� wczoraj - stwierdzi�a niezadowolona Iskierka. - Trudno. Nie chce mi si� czeka� ca�y miesi�c. Co z tym
zakl�ciem?
- Nieczytelne.
- Trudno. B�dzie musia�o wystarczy� pierwsze lepsze - pochyli�a si� nad kot�em i wyszepta�a par� s��w. Podesz�a do
Tygrysa i zajrza�a mu przez rami�.
- Co teraz?
W tym momencie nast�pi� wybuch. Szybki i ma�o efektowny. Kocio� si� rozpad�, a ca�a komnata i wszyscy w niej
przebywaj�cy zostali r�wno pokryci sadz�. Kaszl�c i krztusz�c si� wybiegli na zewn�trz. Amadeusz zosta� wepchni�ty
do rzeki, z kt�rej pr�bowa� wyj��, co utrudnia�a mu Iskierka, usi�uj�ca go umy�.
- To si� dopiero nazywa magia - ironizowa� Tygrys.
- Sam umiesz lepiej? Mog�e� bardziej si� stara� przy odczytywaniu przepisu!
- A wi�c to moja wina? Ty oczywi�cie nie przy�o�y�a� do tego r�ki, pomijaj�c po�ow� sk�adnik�w!
- Wykrwawi�by� w�asne dziecko na �mier�! Nieczu�y potw�r!
Syk spojrza� na nich zrezygnowany. Powoli oddali� si� z polanki zrywaj�c po drodze kwiatki. Herbert poszed� za nim i
zobaczy�, jak podchodzi z nimi do jasnow�osej dziewczyny. Bo�ek w milczeniu wyci�gn�� r�k� z bukietem.
Dziewczyna przyj�a go i powiedzia�a cos z u�miechem. Syk co� mrukn�� w odpowiedzi, spuszczaj�c g�ow�.
- C�, mi�o�� jest �lepa - Herbert us�ysza� za sob� g�os Iskierki.
- Wiem co� o tym - mrukn�� Tygrys.
Wied�ma pokaza�a mu j�zyk.
- Wierz mi, ja te�.
KONIEC
.